اخبار و تحلیل های سیاسی - مزروعي: از خاتمي مي ترسند

مزروعي: از خاتمي مي ترسند علي مزروعي نماينده مجلس ششم درگفت وگو با روز به دلايل حمله اخير محافظه کاران به سيد محمد خاتمي به دليل اظهارات اخير وي و از جمله اين که: " منظور آيت الله خميني از صدور انقلاب اين نبوده است كه ما اسلحه بگيريم و در ديگر كشورها انفجار ايجاد كنيم"، پرداخته است. به گفته اين فعال سياسي، نگراني جناح راست از حضور مجدد خاتمي درانتخابات آتي رياست جمهوري، علاوه برانتخابات هشداردهنده مجلس هشتم، آنها را به تشديد روند تخريب وي تشويق کرده است. اين گفت وگو را مي خوانيد. تشديد فشارهاي جناح محافظه کار بر آقآي خاتمي بعد ازسخنان ايشان در خصوص نسخه صحيح صدورانقلاب و پرهيز از دخالت در کشورهاي ديگر با چه انگيزه اي صورت مي گيرد؟ به نظر من اين اتفاق جديدي نيست. به هرحال دوستان اقتدارگراي ما حتي بعد از دوم خرداد و مشاهده راي بالايي که مردم به آقاي خاتمي دادند بازهم مي گفتند دولت ايشان بيش ازشش ماه دوام نمي آورد و تمام توانشان را درآن زمان به کاربردند که نگذارند ايشان اقدامات موفقيت آميزي انجام بدهد. آن دوران گذشت و آقايان برخر مراد سوارشدند. منتها فکر مي کنم نتايج انتخابات مجلس هشتم يک هشدارباش بسيار سنگيني به آنها داده و آنها متوجه شدند که پايگاه سست وضعيفي درجامعه دارند و با توجه به اينکه انتخابات آتي رياست جمهوري درپيش است بسيار وحشت کرده اند. چراکه احتمال مي دهند يکي از نامزدهاي انتخابات آقاي خاتمي باشد. بنابراين توپخانه شان را آتش کرده اند و طبيعي است که منتظر هستند آقاي خاتمي جمله اي بگويند تا به ايشان حمله کنند. اين ناشي از وضعيت بسياردشواري است که الان با آن مواجه هستند؛ مخصوصا چون با توجه به ناکارآمدي اي که مجلس ودولت ازخود نشان داده اند، برمحبوبيت آقاي خاتمي روز به روز درجامعه افزوده مي شود. درحال حاضر، چون نگاه اکثريت جامعه به آقاي خاتمي به مثابه يک منجي شده و انتظار دارند که آقاي خاتمي آنها را از اين وضعيت نجات بدهد، اينها هم به اين موضع گيري ها افتاده اند وتلاش خواهند کرد که جريان تخريب را به نهايت خودش برسانند. آيا نسخه اي که آقاي خاتمي از "صدورانقلاب" ارائه کرده اند، طعنه به کساني است که نسخه اي که ازصدور انقلاب ارائه مي کنند همان نسخه دخالت درکشورهاي ديگر وموضوعات ديگري است که ايشان مطرح کرده اند؟ چارچوب فکري آقاي خاتمي مشخص وهمان سياست تنش زدايي با کشورهاي قدرتمند است. جداي ازآن آقاي خاتمي بحثي پايه اي را مطرح کردند که صدور انقلاب به معني مداخله درامور کشورهاي ديگرنيست، بلکه به اين معني است که ما بتوانيم الگوي موفقي ارائه کنيم که خود به خود ديگر کشورها به خصوص کشورهاي مسلمان به آن توجه خواهند کرد و اين مي شود صدور انقلاب. نگاه آقاي خاتمي نگاه درستي است که برگرفته ازنگاه انقلاب و امام است ومعلوم نيست که چرا اقايان چرا برآشفته شدند و اين جريان تخريب را به راه انداخته اند. همزماني اظهارات آقاي خاتمي با حضورهيات عراقي در ايران به منظوربررسي دخالت هايي که به تهران در ناامني هاي عراق نسبت داده مي شود تصادفي است؟ ببينيد، اظهارات آقاي خاتمي يک هفته پيش از ورود اين هيات در ديدار با يک انجمن اسلامي دانشگاهي مطرح شده بود. ديروز هم آقاي خاتمي ديدگاهشان را به صورت شفاف دراين زمينه گفتند. مهم اين است که ايشان تکيه کردند بر اصل عدم مداخله واصلا نگفتند ايران درجاهاي ديگرمداخله مي کند يانه. اما اين دوستان بدون اينکه در صحبت هاي آقاي خاتمي دقيق بشوند و وجه اثباتي ماجرا رابگيرند، انگار که ترسيده باشند يک دفعه به ميدان آمده اند و بهانه گيري مي کنند و جريان تخريب را شروع کرده اند. نگاه آقاي خاتمي مصداقي نبوده و بحث اينکه مداخله انجام مي شود يا نه را در نظر نداشته است. بحث شان اين بوده که اصل صدور انقلاب چيست وچه کارهايي بايد بشود وچه کارهايي نبايد بشود. اين به مفهموم آن است که تکيه ايشان بيشتر بر الگو سازي در داخل وتوجه به عزت واحترام مردم بوده است. به نظر شما اظهارات آقاي خاتمي تا چه اندازه انتقاد از سياست خارجي دولت آقاي محمود احمدي نژاد است؟ با توجه به اينکه نسخه اي که آقاي خاتمي از "صدورانقلاب" مطرح مي کنند، با نسخه آقاي احمدي نژاد و همفکرانشان تفاوت جدي دارد. قطعا آقاي خاتمي با آنچه به عنوان سياست خارجي تهاجمي ازسوي دولت آقاي احمدي نژاد مطرح شده موافق نيستند و اين خيلي روشن است. اين سياست جز فشارو تحريم نتيجه ديگري براي کشور به ارمغان نياورده است. بنابراين روشن است که آقاي خاتمي با اين سياست موافق نيست. البته درصحبت هاي اخيرشان به صورت مشخص نقد خود را متوجه اين سياست نکرده اند، اما ازچارچوب کلي فکري آقاي خاتمي واصلاح طلب ها مي توان اين موضوع را فهميد که با اين سياست ها موافق نيستند. آيا احتمال گسترده شدن حملات محافظه کاران به آقاي خاتمي طي ماه هاي آينده وجود دارد؟ بدون شک. آنها بسيار از ورود مجدد آقاي خاتمي درعرصه سياست و نامزد شدن براي انتخابات نگران هستند و وحشت دارند. طبيعي است که همه نيرو و توانشان را به کار گيرند که آقاي خاتمي را تخريب کنند و با تبليغات پرشدت بکوشند که و جهه ايشان را درجامعه خراب کنند. اما با توجه به تجربه پيش وپس از دوم خرداد، اين تبلغيات مخرب نه تنها ازمحبوبيت آقاي خاتمي کم نخواهد کرد، بلکه برآن خواهد افزود. به نظر شما نسخه اي که آقاي خاتمي ازصدور انقلاب مطرح مي کنند ونسخه دولت فعلي کدام درميان مردم ونخبگان ازاقبال بيشتري برخورداراست؟ ببينيد، الان که آقاي احمدي نژاد و حاکميت دنبال صدورانقلاب نيستند وازاين واژه هم استفاده نکرده اند. آنها يک برنامه هسته اي دارند و اين برنامه تهاجمي را هم براساس آن تعريف کرده اند و اين را يک دفاع مي دانند با آن تعابيري که به کار مي برند، که حق خودشان مي دانند که به اين دانش دست پيدا کنند و فکر مي کنند با اين سياست تهاجي مي توانند به اهداف خود برسند و بنابراين بحث صدور انقلاب مطرح نيست. به نظرم آقاي خاتمي يک بحث ايجابي را مطرح کردند، که به جاي اينکه نگاهمان به خارج باشد و اينجا و آنجا برويم و براي خودمان گروه هايي را پيدا کنيم دردرجه اول بايد کشورخودمان را آباد کنيم و بگوييم چگونه اسلامي مي تواند يک الگوي حکومتي موفق از خودش داشته باشند. آن موقع اصلا نيازي نيست که به جاي ديگر برويم وتبليغ بکنيم. آن موقع خود به خود دنبال ما مي آيند به خصوص مسلمانان که به دنبال يک الگوي حکومتي مطلوب مي گردند. اما اگرايران درعراق دخالت نمي کند و اين بخشي ازسياست خارجي دولت نيست چرا بايد بخش هايي از جناح راست نگران بشود ازاين موضوع؟ چون آنها دنبال بهانه هستند. قبل از اين ماجراهم درايام انتخابات شديدا شاهد اين توپخانه بوده ايم. بعضي از مطبوعات راست وقتي اصلاح طلب ها را متهم مي کردند که مرعوب هستند و آمريکايي ها از آنها حمايت مي کنند، آنجا اسم آقاي خاتمي را هم مي آوردند. بنابراين تخريب ايشان از نظر ما يک خط مداومي است که توسط آنها دنبال مي شوند چون از اصلاح طلب ها وآقاي خاتمي نگران هستند. اين موضوع اخيرا تندتر شده آن هم به دليل اينکه جناح اقتدارگرا درايران پايگاه بسيار سست و ضعيفي پيداکرده است. براساس چه تحليلي شما معتقدهستيد که پايگاه محافظه کاران درکشورسست وضعيف شده است؟ به دليل مشارکت کم مردم درانتخابات ومشارکت زيرسي درصدي وحتي بيست درصدي مردم درشهرهاي بزرگ. ديگراينکه درجاهايي که اصلاح طلب ها يک رقابت نسبي با محافظه کاران داشته اند پيروزشده اند. حتي درجاهايي که بين اصولگرايان رقابت بوده است، اصول گراياني راي آورده اند که منتقد دولت هستند. همه اينها نشان مي دهد که مردم وقايع را تعقيب مي کنند وآنجا که امکان تاثيرگذاري دارند راي مي دهند وآنجا که ندارند درانتخابات شرکت نمي کنند.